"Większość diet odchudzających nie była oceniana w badaniach klinicznych, nie dysponujemy zatem dobrej jakości dowodami naukowymi potrzebnymi do oceny ich skuteczności w leczeniu otyłości" – zauważa dr hab. n. med. Lucyna Ostrowska z Uniwersytetu Medycznego w Białymstoku. Niebezpieczne są diety wykluczające pewne produkty, których brak może doprowadzić do niedoboru określonych składników pokarmowych i poważnych powikłań.

zdj. ilustracyjne /Pixabay

Otyłość jest chorobą przewlekłą i dlatego jej leczenie jest długoterminowe. Tymczasem wiele osób chcących zrzucić kilogramy eksperymentuje, by szybko zmniejszyć nadmierną masę ciała, nie pamiętając, w jak długim czasie ona narastała.

W wytycznych dla lekarzy POZ dotyczących leczenia otyłości napisano: "Nadmiernie restrykcyjne i niezrównoważone pod względem zawartości mikro- i makroskładników diety nie powinny być stosowane, ponieważ są one nieefektywne, a przy dłuższym stosowaniu mogą być szkodliwe dla zdrowia".

Najgroźniejsze dla zdrowia są "diety wybiórcze"

Spośród popularnych obecnie diet najbardziej niebezpieczne są tzw. diety wybiórcze, np.: dieta kopenhaska, kapuściana, mleczna, jajeczna, owsiana, ryżowa, jabłkowa, owocowa, bananowa, jogurtowa itp., zwłaszcza u osób z niedoborami witamin i minerałów.

Nawet jeżeli zaobserwujemy przejściowy efekt korzystając z jednej z tych diet, po jej zakończeniu wrócimy do swoich dawnych nawyków żywieniowych. Często powoduje to przyrost masy ciała nawet większy niż to miało miejsce przed "odchudzaniem" (tzw. efekt jo-jo) - tłumaczy dr hab. n. med. Lucyna Ostrowska z Zakładu Dietetyki i Żywienia Klinicznego Uniwersytetu Medycznego w Białymstoku.

Uwaga na diety niskowęglowodanowe i bogatobiałkowe

Badania długoterminowe diet niskowęglowodanowych wykazały zwiększenie ryzyka rozwoju miażdżycy, chorób wątroby i nerek (przez nadmierne spożywanie białka), kamicy nerkowej, dny moczanowej i osteoporozy.

Z kolei przy długotrwałym stosowaniu diety bogatobiałkowej (przykładem jest dieta Dukana) obserwowano toksyczne działanie ketozy na kości (uwalnianie wapnia z kości i ubytek masy kostnej prowadzące do osteopenii i osteoporozy). Poza tym przy dużej podaży białka w diecie znacząco obciąża się wątrobę i nerki.

(mc)

Źródło: Medycyna Praktyczna