Mamy specjalistów, wzrasta świadomość, a od dziewięciu miesięcy, w ośmiu wysokospecjalistycznych placówkach medycznych w Polsce - prowadzony jest nawet program diagnostyki i leczenia endometriozy, finansowany przez Narodowy Funduszu Zdrowia. Dlaczego to wciąż za mało?
Kompleksowa, bezpłatna opieka w kilku ważnych ośrodkach medycznych w kraju - to szansa na lepsze życie, zwłaszcza dla pacjentek z zaawansowaną endometriozą. Mimo to, choroba wciąż jest ogromnym wyzwaniem.
Są jeszcze pewne luki w finansowaniu i nie wszystkie rozporządzenia weszły w życie. Trzeba doprecyzować kwalifikację pacjentek. Jednym z elementów wymagających poprawy jest także szersze wyszkolenie lekarzy diagnozujących i kierujących do tych ośrodków - wyjaśnia w rozmowie z portalem Twoje Zdrowie RMF 24, dr hab. n. med. Paweł Basta, kierownik Kliniki Ginekologii i Ginekologii Onkologicznej Szpitala Uniwersyteckiego w Krakowie.
Najważniejsze jest indywidualne podejście.
Myślę, że jest takie wrażenie, że my wciąż sobie z tą chorobą nie radzimy. Mimo dużej świadomości i wiedzy na jej temat - nie znamy jej przyczyny. Tłumimy ból, tłumimy objawy poprzez środki przeciwbólowe czy środki hamujące działanie hormonów na narządy, a także wykonując radykalne operacje... Natomiast frustracja wynika stąd, że nie jesteśmy w stanie w nowoczesny, współczesny sposób wycelować w to, co jest źródłem powstawania choroby - podkreśla specjalista.
Zdarza się też, że czasami ból u kobiety w okresie reprodukcyjnym - pochopnie diagnozowany jest jako endometrioza. Leczenie nie działa, a powód jest zupełnie inny.
Choć przyczyna problemów jest w narządzie rodnym - to schorzenie ma wpływ na cały organizm i może sugerować choćby dolegliwości gastryczne czy urologiczne.
Czasem zdarza się, że jedynym jej objawem są na przykład silne migrenowe bóle głowy, więc organizm w całości jest dotknięty tą chorobą - nawet jeśli występuje w śladowych ilościach w miednicy mniejszej - zaznacza dr Basta.
Może ona odezwać się praktycznie w każdym miejscu w ciele - dlatego ciężko te objawy z nią powiązać.
Endometrioza może pojawić się na pewnym etapie życia kobiety. Czynniki zewnętrzne mogą co prawa uruchomić rozwój tej choroby, ale skłonność do jej powstawania ma tło genetyczne.
Zobacz również:
Wciąż największym problemem jest znalezienie źródła dolegliwości, a to kluczowe żeby chorobę rozpoznać szybciej i skuteczniej leczyć.
Trudno nawet wskazać jej podstawowe objawy - są różne, bo każda kobieta jest inna. U niektórych pań występują krótkie, bezbolesne miesiączki - ale zdarzają się także dłuższe i uciążliwe.
Niemniej jednak, jeżeli skala dolegliwości - mówię tu o obfitości i o bólu - przekracza jakąś akceptowalną normę, to powinien być sygnał, że coś się dzieje niepokojącego - przyznaje dr hab. n. med. Paweł Basta.
Granica pomiędzy normą i tym, czego nie powinna kobieta doświadczać - jest cienka i indywidualna.
Mamy do czynienia często z sytuacjami, że próg bólu jest bardzo różny u różnych kobiet. Wśród nich są te, które mają bardzo zaawansowaną endometriozę - a właściwie tych dolegliwości bólowych nie odczuwają aż tak dotkliwie. Mają z kolei inne dolegliwości: gastryczne i problemy z zajściem w ciążę. Natomiast u innych pań, ta endometrioza będzie - można powiedzieć - śladowa, a dolegliwości znaczne. Dlatego to schorzenie jest tak trudne do zdiagnozowania - przyznaje specjalista ginekologii.
Najbardziej charakterystyczną cechą jest jednak cykliczność. Dolegliwości pojawiają się i nasilają w określonym czasie - przed lub po miesiączce albo w okolicach owulacji.
W sytuacji, gdy endometrioza trwa lata - ta cykliczność zaczyna się zacierać i ten ból przechodzi w ciągły... przewlekły ból miednicy mniejszej - zaznacza dr Basta.
Chorobę można leczyć skutecznie, a wczesne rozpoznanie pozwala na zahamowanie zmian, które zachodzą w organizmie - w związku z ciągłym przewlekłym bólem trwającym wiele lat.
Endometrioza to nieprawidłowy rozrost tkanki endometrium - czyli błony śluzowej macicy - poza jej jamą. Powoduje to reakcje zapalne.
Kluczowy jest jednak wybór leczenia, a może to być:
- operacja,
- farmakologia,
- dieta i fizjoterapia.
