Nietrzymanie moczu jest powszechnie spotykaną dolegliwością, która dotyczy zarówno kobiet, jak i mężczyzn w różnym wieku. Szacuje się, że zmaga się z nią aż co 10 Polak. Prowadzi ona często do obniżenia jakości życia, zaniżając samoocenę osoby nią dotkniętej i zaburzając prawidłowe kontakty towarzyskie i zawodowe. Jest to problem na tyle krępujący, że wiele osób obawia się rozmawiać na ten temat czy prosić swojego lekarza o pomoc. Warto wiedzieć, że istnieją skuteczne formy terapii, pozwalające na całkowite lub częściowe wyeliminowanie przykrych dolegliwości.

Nietrzymanie moczu - leczenie zachowawcze

Sposoby leczenia nietrzymania moczu zależą od przyczyny oraz stopnia zaawansowania występujących objawów. W pierwszej kolejności proponuje się najczęściej leczenie zachowawcze. Polega ono przede wszystkim na zmianie stylu życia i sposobu odżywiania. Zaleca się między innymi rezygnację z palenia tytoniu, gdyż nikotyna powoduje skurcz mięśnia zwanego wypieraczem moczu, a ponadto powodowany paleniem kaszel może przyczyniać się do osłabienia podparcia pęcherza i cewki moczowej. Osobom otyłym zaleca się redukcję wagi, ponieważ nadwaga przyczynia się do osłabienia mięśni dna miednicy. Istotne jest również unikanie zaprać, aby zalegające masy kałowe nie blokowały cewki moczowej i nie uciskały pęcherza. Warto ograniczyć spożywanie produktów o działaniu moczopędnym lub podrażniającym pęcherz, takich jak ostre przyprawy, czekolada, cytrusy, napoje gazowane, alkohol, mleko czy kawa.  Nie zaleca się natomiast ograniczania ilości przyjmowanych płynów, gdyż prowadzi to do odwodnienia organizmu. Ponadto,  skondensowany mocz może podrażniać błony śluzowe narządów płciowych, powodując ich stany zapalne.

Kobietom z problemem nietrzymania moczu zaleca się rehabilitację mięśni dna miednicy, tzw. mięśni Kegla, które odpowiedzialne są zarówno za utrzymywanie narządów w jamie brzusznej, jak i moczu w pęcherzu. Ćwiczenia można wykonywać w domu, wykorzystując do tego celu specjalne akcesoria nazywane kulkami gejszy. Dobór ćwiczeń oraz właściwego rozmiaru i wagi kulek zależny jest od indywidualnej budowy anatomicznej i stanu zdrowia. Inna metoda ćwiczeń mięśni Kegla to tzw. Biofeedback, czyli elektrostymulacja mięśni z użyciem specjalistycznej aparatury. Ćwiczenia tego typu wykonuje się zwykle w gabinecie pod kontrolą medyka. Można jednak zakupić indywidualny elektrostymulator i korzystać z niego w domu zgodnie ze wskazówkami lekarza prowadzącego. Nieinwazyjną alternatywę dla metody Biofeedback stanowi fotel do leczenia nietrzymania moczu, który bazuje na technice zewnętrznej neurostymulacji magnetycznej. Wytwarzane przez to urządzenie pulsujące pole magnetyczne oddziałuje na nerwy poszczególnych mięśni dna miednicy odpowiedzialnych za trzymanie moczu, wywołując ich skurcze i w ten sposób je wzmacniając.

Gdy rehabilitacja mięśni Kegla nie wystarcza, nietrzymanie moczu leczy się farmakologicznie. Zwykle stosuje się leki regulujące napięcie pęcherza moczowego, natomiast w przypadku kobiet po menopauzie często korzysta się również z zastępczej terapii hormonalnej lub specjalnych maści estrogenowych aplikowanych w okolicy krocza.

Nietrzymanie moczu - leczenie chirurgiczne

Jeśli metody zachowawcze i farmakologiczne nie są wystarczająco skuteczne lub też nietrzymanie moczu jest bardzo nasilone, pacjentkom proponuje się leczenie chirurgiczne. Zabieg polega na wszczepieniu wewnątrz pochwy, pod cewką moczową, specjalnej syntetycznej taśmy. Taśma ta z czasem przerasta tkankami, tworząc skuteczne podparcie dla cewki i zapobiegając wyciekowi moczu. Zabieg taki wykonywany jest zwykle przezpochwowo, bez konieczności naruszenia powłok brzusznych. Można go wykonywać u osób w każdym wieku. Metoda ta, choć najbardziej inwazyjna, przynosi najskuteczniejsze rezultaty. Po zabiegu należy wyeliminować elementy ryzyka, które przyczyniły się do rozwoju schorzenia i starać się dbać o ogólny stan zdrowia.